Όταν στις 23 Ιουλίου του 2008 γινόταν γνωστό πως ο Πάμπλο Γκαρσία έριξε τις απαιτήσεις του στις 500 χιλιάδες ετησίως από το περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ που ζητούσε στην αρχή, ήταν πια βέβαιο πως ο ΠΑΟΚ αποκτούσε έναν παίκτη που πέρα από την αξία του ως ποδοσφαιριστής θα έφερνε μαζί του ακόμα ένα… αεροπλάνο με ερωτηματικά γύρω από τη ζωή του και την καριέρα του.
Τα τατουάζ…
Ο πατέρας του ήταν κι αυτός «επαναστάτης» και του μεταλαμπάδευσε πολλές από τις αξίες της ζωής. Στη Λατινική Αμερική, άλλωστε, η ζωή βρίσκεται σε μία εντελώς διαφορετική διάσταση του χωροχρόνου και ο Πάμπλο Γκαρσία από μικρός κατάλαβε πως πρέπει να πολεμήσει για να πετύχει. Όχι απλώς να μαζέψει εμπειρίες. Όχι απλώς να γίνει γνωστός. Και φυσικά όχι να γίνει παράδειγμα. Αλλά να γίνει «σύμβολο» όπως ο «Αρτίγκας» ο εθνικός ήρωας και απελευθερωτής της πατρίδας του, της Ουρουγουάης, ένα πορτραίτο του οποίου βρίσκεται στο αριστερό του μπράτσο.
…και η «καρδιά»
Είναι ο ίδιος άνθρωπος που έγινε το «κόκκινο πανί» για τους οπαδούς του Ολυμπιακού όταν εν ψυχρώ γρονθοκόπησε τον Ντιόγκο . Και είναι ο ίδιος άνθρωπος που έδωσε δύναμη στον μικρό Γιάννη Παρασκευόπουλο όταν πήγε και τον επισκέφτηκε στο νοσοκομείο απλά επειδή του το ζήτησαν οι γονείς του, οι οποίοι είχαν μάθει για το τατουάζ στο στήθος του, όπου ήταν τυπωμένα λόγια που τους έδιναν κουράγιο: "Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς". Ναι, είναι και ο ίδιος άνθρωπος που αντίκρυσε 17 (!) κίτρινες κάρτες σε μία σεζόν στην Ισπανία, χωρίς να τον νοιάζει ακόμα και εάν στερηθεί η ομάδα του κάποιο τίτλο, αφού το 2005 στον τελικό Κυπέλλου αποβλήθηκε χτυπώντας τον Χοακίν και η Οσασούνα δεν άντεξε με 10 παίκτες και ηττήθηκε στην παράταση.
Από τον Μπερλουσκόνι…
Τα ίδια σκαμπανεβάσματα είχε και η καριέρα του από τη στιγμή που έκανε το άλμα στην Ευρώπη. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι τον πήρε από τα χέρια της Ατλέτικο Μαδρίτης διαδίδοντας πως πήρε το καλύτερο αμυντικό χαφ της επόμενης δεκαετίας. Αλλά σύντομα επέστρεψε στη χώρα που ομιλεί την ίδια γλώσσα. Στην Οσασούνα, παρά την «παράσταση» του στον τελικό Κυπέλλου (2005) που περιγράψαμε νωρίτερα, στρέφει τα βλέμματα της Ρέαλ πάνω του. Ήταν η εποχή που οι «μερένχες» πείθονται πως χρειάζονται έναν «σκληρό» για τη μεσαία γραμμή και μαζί με τον Γκαρσία αποκτούν και τον Γκράβεσεν.
Δεν είχε πρόβλημα να τα «βάλει» με τον Δανό και να τον κερδίσει αλλά σύντομα «αποβάλλονται» και οι δύο αφού ήταν ηλίου φαεινότερο πως δεν είναι «γκαλάκτικος». Το καλοκαίρι του 2008 και μετά από δύο χρόνια δανεικός σε Θέλτα και Μούρθια καταλαβαίνει πως πρέπει να… κατεβάσει ταχύτητα.
…στον Ζαγοράκη
Για καλή τύχη τόσο του ίδιου, όσο και του ΠΑΟΚ, έρχεται ο Ζαγοράκης και μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις πείθεται να μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, όπου διοργανώνει από την πρώτη στιγμή στο σπίτι του στην Πολίχνη «ημέρες μπάρμπεκιου» και «κερδίζει» τους συμπαίκτες του. Για τους οπαδούς ούτε ρώτημα! Βλέπουν έναν παίκτη που ξεχειλίζει από τις φλέβες του το πάθος και η τεστοστερόνη και αμέσως ο Πάμπλο Γκαρσία γίνεται σύνθημα που δονεί την Τούμπα: «ΠΑΟΚ – θρησκεία – τρομοκρατία, τιμή και δόξα στον Πάμπλο τον Γκαρσία»!
Η συνύπαρξη με τον Βιτόλο
Την πρώτη χρονιά κινείται στη σφαίρα της μετριότητας, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν προσφέρει και με το παραπάνω την εμπειρία του στο κέντρο του ΠΑΟΚ. Κάτι του έλειπε, όμως και ο Σάντος ήταν ο πιο ειδικός για να το βρει. Τι ήταν αυτό; Μα, ένας παίκτης σαν τον Βίκτορ Βιτόλο, ένα «μηχανάκι» να τον ξεκουράζει και να τον συμπληρώνει μπροστά από την άμυνα, δίνοντας του παράλληλα χώρο να δείξει και τις επιθετικές του αρετές. Αμέσως, μεταλλάσσεται προς το καλύτερο. Είναι ο φυσικός ηγέτης του ΠΑΟΚ και ποιος μπορεί να ξεχάσει το γκολ που πέτυχε στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, σε ένα παιχνίδι που ο δικέφαλος του βορρά ήθελε απεγνωσμένα τη νίκη για να αποκτήσει ελπίδες κατάκτησης ακόμα και του πρωταθλήματος!
Βιάστηκε κανείς να πει πως ήταν τυχαίο; Είχε κάνει νωρίτερα την… προπόνηση του!
Δεν αντέχει να βλέπει αυτή την κατάσταση!
Μπορεί να μην κατακτήθηκε κάποιος τίτλος, αλλά πλέον έχει γίνει… ΠΑΟΚτσής! Όχι μόνο δεν σκέφτεται να φύγει αλλά θέλει να μείνει στον ΠΑΟΚ για όσο τον κρατούν τα πόδια του, να γίνει το «σύμβολο» της ομάδας που όταν χρειαστεί να «πέσει», κάποιος άλλος να σηκώσει το «όπλο» του και να συνεχίσει να «πυροβολά»!
Αυτό είναι το μυστικό των όσων επακολούθησαν από το καλοκαίρι μέχρι το τελευταίο συμβάν με τον Μάκη Χάβο. Ο ΠΑΟΚ άλλαξε τρεις προπονητές, που μπορεί ο ένας λιγότερο, ο άλλος περισσότερο να ήταν άξιοι να κάτσουν στον πάγκο της ομάδας, αλλά δεν μπορούσαν να μιλήσουν στην ψυχή και την καρδιά των ποδοσφαιριστών. Αυτό έβλεπε ο Γκαρσία και ο καιρός περνούσε, η κατάσταση έμοιαζε επικίνδυνη, οι στόχοι «γλιστρούσαν» ειδικά στο πρωτάθλημα όπου χανόταν πολύτιμο έδαφος από την αρχή και κάπου εκεί «έσκασε».
Μην μπορώντας να το αντέξει «ξεσπά» σε μία από τις πρώτες προπονήσεις υπό τις οδηγίες, πια, του Μάκη Χάβου και… πετά τη φανέλα. Όχι, δεν θέλει να σηκωθεί και να φύγει. Δεν τα παρατάει έτσι εύκολα. Απλά επιδιώκει να συναντηθεί με τον Θοδωρή Ζαγοράκη, να του εξηγήσει πως έχει η κατάσταση και να του υπενθυμίσει πως αυτός ήταν που του έδωσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Αυτή είναι η δουλειά του και δεν τον ενδιαφέρουν οι τυπικότητες της ιεραρχίας. Ήθελε να τα πει κατευθείαν στον «μεγάλο», να τον ακούσει. Και μετά να προσφέρει και πάλι τις υπηρεσίες του και με το παραπάνω, όπως το έκανε και στο παιχνίδι με την Καβάλα, όπου ήταν ο κορυφαίος του ΠΑΟΚ μέσα στο «Ανθή Καραγιάννη» και ο σκόρερ του μοναδικού τέρματος του δικεφάλου.
Κάτι ξέρει…
…και ξέρει σίγουρα πολλά! Και θυμάται και πολλά, άσχετα αν δηλώνει μετά το παιχνίδι με την Καβάλα πως: «Δε θυμάμαι. Είμαι γέρος και ξεχνάω». Ξέρει ακριβώς τι πρέπει να γίνει για να πατήσει δυνατά στα πόδια του ο ΠΑΟΚ και να γίνει ακόμα πιο δυνατός. Χρειάζεται, όμως, ο «στρατιώτης» να αποκτήσει μία «ιδεολογία», ένα «σύμβολο» να τον δείξει τον «σκοπό» της «μάχης» που υπάρχει μπροστά.
Εάν, λοιπόν, είναι διατεθειμένοι στον ΠΑΟΚ να δώσουν αυτή τη «μάχη», ο Πάμπλο Γκαρσία είναι ακόμη εδώ και έτοιμος να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας. Για όσο τον βαστούν ακόμα τα πόδια του και από εκεί και έπειτα οι φανέλες του ΠΑΟΚ κάτω από το σήμα με τον δικέφαλο θα έχουν το πορτραίτο του Ουρουγουανού άσου. Ο Πάμπλο Γκαρσία θα γίνει το «επαναστατικό σύμβολο» του ΠΑΟΚ!
Η όλο νόημα δήλωση του μετά το παιχνίδι με την Καβάλα: «Μπορούμε να γράψουμε εγκυκλοπαίδεια με όλα αυτά που συμβαίνουν στον ΠΑΟΚ. Συνέβησαν πολλά στην προετοιμασία, αλλά αυτό τώρα δεν είναι το πιο σημαντικό. Τώρα, πρέπει να κερδίσουμε την άλλη Κυριακή. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τα ματς που χάσαμε, αλλά αυτά που έρχονται. Πρέπει να κερδίζουμε σε κάθε ματς. Από αύριο πρέπει να κάνουμε προπόνηση για τον αγώνα που ακολουθεί».
Εμείς είμαστε γέροι και ξεχνάμε εύκολα Πάμπλο…
απο sportnet.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου