Στη βρετανική punk μουσική σκηνή ο Livan είναι ήδη γνωστός ως ο Ελληνας Billy Idol. Αυτό όμως δεν του έφτανε. Ετσι, πέρασε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού
και η προσπάθειά του αυτή στέφθηκε με πρωτοφανή επιτυχία. Το νέο άλμπουμ του με τίτλο «Happy Returns», που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ στις 15 Σεπτεμβρίου, κατάφερε μέσα σε μόλις δύο μέρες να βρεθεί στη 15η θέση των specialty charts, ενώ τα shows του στο «Viper Room» και το «Whiskey» του Λος Αντζελες σημείωσαν τεράστια επιτυχία.
Ποιος είναι όμως ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Livan κι έχει κάνει τη σύγχρονη punk pop μουσική σκηνή να μιλάει για εκείνον; Με θείο έναν πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, πατέρα έναν πρώην υπουργό και αδερφό έναν πρώην βουλευτή, κανείς δεν θα περίμενε ότι ο Κοσμάς Λιβανός θα κατάφερνε να ξεφύγει από μια καριέρα στο χώρο της πολιτικής. Κι όμως, η πολιτική δεν ήταν ποτέ στα ενδιαφέροντά του. Αντίθετα μάλιστα, το πολιτικό παρελθόν και παρόν της οικογένειάς του λειτούργησαν μάλλον αρνητικά στην πορεία της ζωής του.
Ο θείος του Παναγιώτης Κανελλόπουλος ορκίστηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας μόλις λίγες μέρες πριν από το πραξικόπημα του 1967 και ο πατέρας του, Διονύσης Λιβανός ενεπλάκη ενεργά στο κίνημα της αντίστασης, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, να βασανιστεί σκληρά και στη συνέχεια να εξοριστεί στην Πάργα. «Οταν μεγαλώνεις με τόσο σημαντικούς ανθρώπους, στο σπίτι τους, αναρωτιέσαι πώς στην ευχή θα μπορέσεις να τους ξεπεράσεις. Εγώ ήμουν αποτυχημένος σε όλα, γι' αυτό και σκέφτηκα ότι από τη στιγμή που δεν είμαι καλός στο να είμαι καλός, θα έπρεπε να προσπαθήσω να γίνω καλός στο να είμαι κακός», έχει δηλώσει κατά το παρελθόν σε συνεντεύξεις του ο Κοσμάς Λιβανός, αδερφός του μέχρι πρότινος βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Νέας Δημοκρατίας Σπήλιου Λιβανού.
Ναρκωτικά, αλκοόλ, τζόγος, φυλακή και η ζωή που άλλαξε
Ο δρόμος του τον οδήγησε στο σκοτεινό κόσμο των ναρκωτικών, του αλκοόλ, του τζόγου και πολλών ακόμη παράνομων δραστηριοτήτων που τον έφεραν αντιμέτωπο με πολλά δεινά. Μπήκε φυλακή, δέχτηκε μια σφαίρα στο πόδι, εθίστηκε στην ηρωίνη και πολύ σύντομα βρέθηκε να αργοπεθαίνει στα γκέτο της Αθήνας και του Λονδίνου, μέχρι που μια βροχερή Μεγάλη Παρασκευή, ενώ περίμενε στην πλατεία Βάθη μέχρι τη 01.00 τα ξημερώματα τον άνθρωπο που θα του προμήθευε την πολυπόθητη δόση, το μυαλό του πήρε ξαφνικά ανάποδες στροφές. «Δεν μπορεί να είναι αυτό το τέλος. Η ζωή πρέπει να είναι πολύ καλύτερη από αυτό που ζω», είπε στον εαυτό του.
Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε το ταξίδι του προς την απεξάρτηση, ένα ταξίδι που μόνο εύκολο δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει. Πέρασε τουλάχιστον ένα χρόνο σ’ ένα από τα πιο σκληρά κέντρα αποτοξίνωσης της Αγγλίας, από όπου κατάφερε να βγει άλλος άνθρωπος έχοντας, όπως λέει, τη στήριξη της οικογένειάς του. Αμέσως μετά ο Κοσμάς Λιβανός γύρισε στην Ελλάδα, όχι για πολύ όμως. Οι υπεύθυνοι του κέντρου τού ζήτησαν να επιστρέψει σε αυτό ως θεραπευτής κι εκείνος δέχτηκε, για να βρεθεί σχεδόν ένα χρόνο μετά στην καρέκλα του διευθυντή.
Η αναγέννηση ήρθε μέσα από τη μουσική
Οταν ξεπέρασε για τα καλά πια την περιπέτειά του με τα ναρκωτικά, ο Κοσμάς αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με τη μεγάλη του αγάπη, που δεν ήταν άλλη από τη μουσική. Και το Λονδίνο ήταν ο πλέον πρόσφορος τόπος για να το προσπαθήσει. Χωρίς ιδιαίτερο κόπο κατάφερε να βρει τους μουσικούς που ήθελε για να φτιάξει το δικό του συγκρότημα και ρίχτηκε με τα μούτρα στη σύνθεση κομματιών, αντλώντας έμπνευση από τα βιώματά του.
Το γεγονός ότι έζησε κάποια χρόνια στην Αθήνα θεωρεί ότι συνέβαλε στη διαμόρφωση της μουσικής του προς ένα συγκεκριμένο στιλ. «Μεγάλωσα σε ένα έντονα φορτισμένο περιβάλλον, τόσο από
οικογενειακής όσο και από κοινωνικής πλευράς. Η Ελλάδα είναι μια
χώρα γεμάτη ψυχοκοινωνικές ανισορροπίες. Οι στίχοι μου, επομένως, είναι αναμφισβήτητα επηρεασμένοι από τις εμπειρίες που έχω από αυτή», δηλώνει ο ίδιος και προσθέτει ότι υπάρχει έντονο πολιτικό στοιχείο σε αυτούς. Αν και δεν θέλησε ποτέ του να γίνει πολιτικός, πιστεύει βαθιά ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν πολιτική άποψη, διαφορετικά δεν εκμεταλλεύονται το μεγαλύτερο δώρο που τους έχει δοθεί: την ελευθερία. Σε ό,τι αφορά τη μουσική του, όμως, παραδέχεται ότι δεν υπάρχει κάποιο ελληνικό στοιχείο. «Είμαι Ελληνας και είμαι περήφανος γι' αυτό, αλλά είμαι και Λονδρέζος και οι μουσικές επιρροές μου πηγάζουν από την καρδιά της λονδρέζικης πανκ σκηνής», εξηγεί.
Οταν ο Livan δημιούργησε την μπάντα του, το καλοκαίρι του 2006, ούτε που φανταζόταν ότι δύο χρόνια μετά θα κατάφερνε να ξεχωρίσει στη Βρετανία και να αποκτήσει ένα συνεχώς αυξανόμενο κοινό. Καθοριστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε η τυχαία γνωριμία του με τον έξι φορές πλατινένιο παραγωγό Ντέιβιντ Κρέφιλντ, ο οποίος εμμέσως πλην σαφώς έκανε το συγκρότημα του Livan να καταλάβει ότι έπρεπε να πάρει τη δουλειά του περισσότερο σοβαρά. Ο άνθρωπος πίσω από τους Embrace και τους Kaiser Chiefs λάτρεψε τη μοναδική φωνή του Λιβανού και αποφάσισε να ασχοληθεί με την παραγωγή των τραγουδιών του. Το πρώτο single που κυκλοφόρησαν μαζί ήταν το «Life is smiling», το οποίο κατάφερε αμέσως να ξεχωρίσει.
Το «Happy Returns», η πιο πρόσφατη συλλογή τραγουδιών του, είναι έντονα επηρεασμένο από τη ζωή που έχει ζήσει μέχρι σήμερα, χωρίς ωστόσο τη λάμψη των τελευταίων ετών, αφού στόχος της μουσικής και των στίχων δεν είναι να ψυχαγωγήσουν παθητικά τον ακροατή, αλλά να μιλήσουν στην καρδιά του. Το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ θεωρεί ότι τον αντιπροσωπεύει περισσότερο απ’ όλα, καθώς οι στίχοι του περιγράφουν πόσο εύκολο είναι να χάσει κανείς τον έλεγχο. Είναι το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ και δεδομένης της επιτυχίας που έχει, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει το Λονδίνο και να πάει να εγκατασταθεί εκεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου